Begin januari gaf de CEO van Pioneer Natural Resources, één van de grootste spelers in het Perm-bekken (belangrijk oliewingebied) in Texas, aan dat de Amerikaanse president Biden nog niemand binnen de olie- en gassector had gesproken.

Opmerkelijk, aangezien zijn regering de afgelopen maanden wel om verhoging van de productie had gevraagd. Ondanks dat olieprijzen, in een door liquiditeit gedreven dip, eerder deze maand kort maar scherp daalden, is er inmiddels sprake van een stevig herstel. Dit zien we momenteel ook terug in de brede grondstoffensector. Het aanbodprobleem blijft overeind en dit lijkt nog onvoldoende te worden verwerkt op de oliemarkt:

• De onderinvesteringen van de laatste jaren zijn moeilijk in te halen en dat wordt nog eens versterkt door voorzichtigheid bij aandeelhouders (ESG-focus) en vijandige overheden (regulering en windfall taxes). In het Verenigd Koninkrijk heeft de windfall tax, onafhankelijk van de ontwikkeling van olie- en gasprijzen, een belastingtarief van 75% tot gevolg.
• Onderinvesteringen worden erger door de blijvend lage waardering in deze sector: het is goedkoper om bestaande olieproductie over te nemen dan te zoeken naar en/of te boren in nieuwe velden.
• Nieuwe productie wordt er niet zomaar bijgezet. Vaak duurt zo’n proces drie tot vijf jaar, iets dat gezien de strenge overheids- en milieuwetgeving zeker niet versneld zal worden.
• Russische productie gaat imploderen
• Schaliegas stelt teleur: de beste velden zijn inmiddels aangesproken, maar de productie daalt na het eerste jaar met meer dan 50%.
• Groei hernieuwbare energie lijkt te stagneren. Hernieuwbare energie is een sector die inmiddels ruim 20 jaar bestaat. De eerste projecten in dit genre, wind en zonneparken die ongeveer 15 tot 25 jaar meegaan, moeten vervangen of geüpgrade worden. Nieuwe projecten dienen nu dus ook ter vervanging en niet alleen ter uitbreiding van de capaciteit. Daarnaast zijn er door allerlei leveringsproblemen veel projecten die langer duren of meer gaan kosten dan verwacht.
• Biden heeft de strategische oliereserves fors aangesproken. Dit lijkt afgerond omdat het tempo van deze afname niet vol te houden is en we inmiddels de laagste afname van deze reserves op maandbasis constateren. Ook dit zal een verdere verkrapping van de oliemarkt in de hand werken.
• Dit alles terwijl China, sneller dan verwacht, de strenge corona-maatregelen loslaat. Nu worden vraagproblemen door Westerse overheden nog opgevangen door allerlei subsidies met oplopende begrotingen als gevolg. Dit kan niet eeuwig blijven duren. Daarnaast groeit de wereldwijde bevolking en de middenklasse nog steeds en zet de trend van automatisering door. Ook dit zal tot extra energievraag leiden.

Het aanbodprobleem in de oliesector blijft naar onze mening voorlopig bestaan; reden genoeg om onze exposure naar deze sector intact te houden.

Andy de Bruijne